Opublikowaliśmy ankietę: Ekumenizm między deklaracją a praktyką

Czy wspólne spotkania prowadzą do codziennej współpracy? Pytamy o działania, bariery i równorzędne uczestnictwo wspólnot różnych tradycji chrześcijańskich.

O współpracy chrześcijan można mówić przez pryzmat oficjalnych spotkań, nabożeństw i deklaracji. Chcemy jednak przyjrzeć się również temu, co dzieje się pomiędzy tymi wydarzeniami. Czy wspólne inicjatywy mają dalszy ciąg? Czy odpowiadają na potrzeby ludzi? Czy różne wspólnoty mają możliwość rzeczywistego uczestnictwa w ich przygotowaniu? Do takiej refleksji zaprasza dostępna w Obserwatorium Duszpasterskim ankieta „Ekumenizm między deklaracją a praktyką”.

Nie ograniczamy pytań do ogólnej oceny, czy ekumenizm jest potrzebny. Interesują nas konkretne działania, z którymi uczestnicy spotkali się osobiście. W formularzu uwzględniamy wspólną modlitwę, pomoc osobom w trudnej sytuacji, działalność charytatywną, formację i inicjatywy podejmowane w lokalnym otoczeniu. Pytamy, czy współpraca jest regularna, okazjonalna, skupiona wokół uroczystości, czy pozostaje mało widoczna w codziennym życiu.

Chcemy usłyszeć zarówno o dobrych doświadczeniach, jak i o trudnościach. Brak kontaktu z działaniami ekumenicznymi również jest ważną odpowiedzią. Nie trzeba uczestniczyć w oficjalnym dialogu między Kościołami ani posiadać specjalistycznej wiedzy, aby opisać to, co dostrzega się we własnym otoczeniu. Tam, gdzie nie masz wystarczających doświadczeń, formularz pozwala to zaznaczyć.

Jednym z tematów ankiety jest sposób traktowania partnerów wspólnego działania. Pytamy o doświadczenia pomijania wspólnot, symbolicznego udziału i sytuacji, w których możliwość współdecydowania była ograniczona. Nie zakładamy, że takie zdarzenia występują wszędzie. Chcemy rozpoznać, czy uczestnicy się z nimi zetknęli i jak postrzegają warunki współpracy. Sam udział w wydarzeniu i możliwość wpływania na jego kształt to odrębne kwestie.

Kwestionariusz porusza także pytanie o przekonania dotyczące przyjmowania Komunii w innym Kościele. Nie przedstawiamy go jako instrukcji postępowania ani rozstrzygnięcia zasad obowiązujących w poszczególnych tradycjach. Chodzi o poznanie stanowisk uczestników i o to, jak rozumieją relację między wspólnotą wiary, różnicami wyznaniowymi i praktyką religijną.

Ważnym dopełnieniem jest otwarte pytanie o jedno konkretne działanie, które Kościoły w Twoim otoczeniu mogłyby podjąć wspólnie w najbliższym roku. Zachęcamy do propozycji odnoszącej się do rzeczywistej potrzeby. Nie musi to być przedsięwzięcie o dużej skali. Warto wskazać, co powinno zostać zrobione, komu mogłoby pomóc i dlaczego wspólne zaangażowanie miałoby znaczenie.

Ankieta zawiera osiem pytań, w tym siedem wymaganych. Udział jest dobrowolny, a formularz nie wymaga danych kontaktowych. Prosimy odpowiadać na podstawie własnych doświadczeń, zwracając uwagę na okres wskazany w danym pytaniu. Wypowiedzi uczestników pozwolą opisać ich perspektywy, ale nie będą automatycznie oceną całego ekumenizmu ani wszystkich Kościołów.

Zapraszamy do udziału osoby, które dostrzegają owoce współpracy, oraz te, które widzą jej ograniczenia lub brak. Potrzebujemy obu perspektyw, żeby rozmowa o ekumenizmie mogła odnosić się do praktyki. Przed rozpoczęciem przeczytaj informację o ankiecie, a w odpowiedzi otwartej unikaj danych identyfikujących inne osoby.