Opublikowaliśmy ankietę: Jakiego Kościoła potrzebuję?

Co sprawia, że Kościół staje się miejscem bliskim i wiarygodnym? Zapraszamy do odpowiedzi osoby zaangażowane, poszukujące oraz oddalone od wspólnoty.

Pytanie o oczekiwania wobec Kościoła nabiera znaczenia wtedy, gdy odnosimy je do doświadczeń konkretnych ludzi. Co pomaga czuć się częścią wspólnoty? Co buduje zaufanie do jej słów i działań? Co sprawia, że człowiek przestaje widzieć w niej miejsce dla siebie? W Obserwatorium Duszpasterskim udostępniliśmy ankietę „Jakiego Kościoła potrzebuję?”, która zaprasza do osobistej refleksji nad tymi pytaniami.

Chcemy usłyszeć głos osób znajdujących się w różnych miejscach swojej relacji z Kościołem. Zapraszamy tych, którzy uczestniczą w jego życiu i czują się związani ze wspólnotą, osoby poszukujące, ludzi oddalonych oraz tych, którzy nie utożsamiają się z żadnym Kościołem. Nie trzeba być osobą wierzącą, aby odpowiedzieć. Ważna jest własna perspektywa, bez przypisywania przekonań czy doświadczeń innym ludziom.

Pytamy osobno o bliskość i o wiarygodność Kościoła lub wspólnoty znanej z osobistego doświadczenia. Te kwestie nie muszą prowadzić do jednakowej oceny. Można pozostawać związanym ze wspólnotą i jednocześnie dostrzegać zachowania, które osłabiają zaufanie. Można też doceniać jej działalność, nie czując przynależności. Zależy nam na uchwyceniu tych różnic, zamiast sprowadzać relację z Kościołem do prostego opowiedzenia się za nim albo przeciwko niemu.

Kolejne pytania dotyczą tego, jakie cechy Kościoła są dla uczestnika najważniejsze. Formularz uwzględnia życie duchowe, wierność Ewangelii, relacje między ludźmi, możliwość rozmowy z duszpasterzem, poszanowanie godności i odpowiedzialność za podejmowane decyzje. Nie wskazujemy jednej hierarchii potrzeb. Prosimy określić, co ma znaczenie dla Ciebie i co chciałbyś odnaleźć we wspólnocie.

Pytamy również o to, co buduje zaufanie i co może je podważać. Chodzi między innymi o zgodność słów z postępowaniem, gotowość do słuchania, reagowanie na krzywdę, wyjaśnianie błędów i udzielanie pomocy. Nie oczekujemy wyłącznie krytyki ani wyłącznie opisu dobrych doświadczeń. Obie perspektywy są potrzebne, podobnie jak możliwość wskazania, że nie ma się wystarczającej wiedzy, by odpowiedzieć.

W pytaniu otwartym możesz wskazać jedną rzecz, którą Kościół powinien zachować, zmienić albo zacząć robić. To miejsce na dopowiedzenie czegoś, czego nie obejmują odpowiedzi zamknięte. Nie musi to być rozbudowany program zmian. Może być to potrzeba, konkretne doświadczenie lub praktyka, którą uważasz za wartą podtrzymania. To pytanie jest opcjonalne.

Aktualny formularz obejmuje dziewięć pytań, w tym sześć wymaganych. Nie wymaga imienia, nazwiska ani adresu poczty elektronicznej. Udział jest dobrowolny. Przed rozpoczęciem przeczytaj informację o ankiecie, a w wypowiedzi otwartej nie podawaj danych pozwalających rozpoznać Ciebie lub inne osoby. Zebrane odpowiedzi opiszą doświadczenia uczestników, bez automatycznego odnoszenia ich do wszystkich wiernych czy całego społeczeństwa.

Zapraszamy do zabrania głosu bez względu na to, czy Twoja relacja z Kościołem jest dziś bliska, trudna, czy dopiero się kształtuje. Chcemy lepiej rozumieć, czego ludzie szukają we wspólnocie i co wpływa na ich gotowość do pozostawania w niej. Własne doświadczenie jest dobrym punktem wyjścia do takiej rozmowy.