Opublikowaliśmy ankietę: Chrystianofobia i doświadczenia wrogości wobec chrześcijan

Pytamy o wrogość i nierówne traktowanie związane z wiarą chrześcijańską, odróżniając je od krytyki religii i instytucji. Poznaj zakres ankiety i zabierz głos.

Rozmowa o wrogości związanej z wiarą wymaga uważności wobec doświadczeń ludzi oraz ostrożności w ich ocenianiu. Nie każda krytyczna wypowiedź o Kościele oznacza atak na osobę wierzącą. Jednocześnie spór o religię nie usprawiedliwia poniżania, nękania czy nierównego traktowania człowieka ze względu na jego przekonania. Tym rozróżnieniom poświęcona jest dostępna w Obserwatorium Duszpasterskim ankieta „Chrystianofobia i doświadczenia wrogości wobec chrześcijan”.

Chcemy poznać sytuacje, których uczestnicy doświadczyli osobiście lub których byli świadkami. Pierwsze pytanie dotyczy ostatnich dwunastu miesięcy i pozwala odróżnić własne doświadczenie od obserwacji dotyczącej innej osoby. Można również wskazać, że nie spotkało się z taką sytuacją albo nie potrafi się jednoznacznie ocenić jej przyczyny. Formularz nie zakłada, że każda osoba odpowiadająca doznała wrogości ze względu na wiarę.

Pytania obejmują różne formy zachowań, od ośmieszania i obraźliwych stereotypów po presję, groźby, przemoc i ograniczenia dotyczące wyrażania przekonań. Interesują nas doświadczenia z internetu, pracy, szkoły, uczelni, instytucji publicznych i relacji prywatnych. Uwzględniamy także sytuacje pojawiające się wewnątrz środowisk chrześcijańskich, w tym w kontaktach między członkami różnych Kościołów i wspólnot.

Istotną częścią ankiety jest pytanie o granicę między dopuszczalną krytyką a wrogością wobec osób. Krytyka nauczania, historii, działalności Kościoła lub postępowania duchownych sama w sobie nie jest tu uznawana za chrystianofobię. Chcemy poznać oceny uczestników dotyczące konkretnych zachowań. Nie traktujemy jednak samej odpowiedzi ankietowej jako dowodu potwierdzającego przebieg zdarzenia czy jego kwalifikację prawną.

Pytamy również o przepisy, regulaminy i decyzje instytucji, które uczestnicy postrzegają jako ograniczające możliwość wyrażania wiary. Formularz pozwala odróżnić własne doświadczenie od przypadku znanego jedynie z mediów, a także wskazać regulację obejmującą różne religie na podobnych zasadach. Prosimy odpowiadać z uwzględnieniem tego, co rzeczywiście wiadomo, bez konieczności rozstrzygania każdej niejasnej sytuacji.

Kolejny obszar dotyczy wpływu takich doświadczeń na codzienne zachowanie. Czy obawa przed reakcją otoczenia prowadzi do ukrywania przekonań, rezygnacji z wypowiedzi albo unikania określonych miejsc? Pytamy też, czy zdarzenia były zgłaszane i jaki był rezultat. Pozwala to przyjrzeć się nie tylko samym sytuacjom, lecz także temu, jak uczestnicy na nie reagowali i czy otrzymywali wsparcie.

Ankieta obejmuje dwanaście pytań, z których osiem jest wymaganych. Pozostałe dotyczą metryczki i można je pominąć. Udział jest dobrowolny, a formularz nie wymaga imienia, nazwiska ani adresu poczty elektronicznej. Przed rozpoczęciem zapoznaj się z informacją o ankiecie. W polach otwartych unikaj danych pozwalających zidentyfikować Ciebie lub inne osoby.

Zapraszamy także tych, którzy nie zetknęli się z opisanymi zachowaniami lub odmiennie oceniają ich znaczenie. Zebrane odpowiedzi będą przedstawiać doświadczenia i opinie uczestników, nie zaś automatycznie określać skalę zjawiska w całym społeczeństwie. Zależy nam na opisie, który pozwala usłyszeć różne głosy, zachowując rozróżnienie między zdarzeniem, jego interpretacją i oceną.