Sposób zbierania odpowiedzi na uporządkowany zestaw pytań. Uczestnik samodzielnie wypełnia formularz, a organizator opracowuje zgromadzone odpowiedzi. Zakres wniosków zależy od sposobu dotarcia do uczestników, ich doboru i jakości informacji.

Sytuacja, w której odpowiedzi nie można przypisać konkretnej osobie za pomocą dostępnych danych i rozsądnie dostępnych środków. Brak pola z nazwiskiem nie przesądza o anonimowości, ponieważ identyfikację mogą umożliwić inne informacje lub ich połączenie.

Samodzielna decyzja osoby o udziale po zetknięciu się z zaproszeniem do ankiety. Uczestnicy mogą różnić się od osób, które nie odpowiedziały, na przykład siłą zainteresowania tematem lub intensywnością doświadczeń.

Pominięcie pytania lub nieuczestniczenie w całej ankiecie. Pominięcie trzeba odróżnić od świadomego wybrania wariantu „Nie wiem” albo „Nie dotyczy”, ponieważ te odpowiedzi niosą odrębną informację.

Zbieranie odpowiedzi za pomocą internetowego kwestionariusza, który uczestnik wypełnia samodzielnie. Skrót pochodzi od Computer Assisted Web Interviewing. Opisuje technikę, a nie sposób doboru uczestników ani reprezentatywność wyników.

Wybór uczestników oparty na mechanizmie losowania, w którym jednostki należące do określonej populacji mają znane, dodatnie prawdopodobieństwa trafienia do próby. Prawdopodobieństwa nie muszą być jednakowe we wszystkich schematach.

Wybór uczestników bez losowania zapewniającego znane prawdopodobieństwa włączenia do próby. Może obejmować zapraszanie wybranych środowisk lub otwarty udział osób zainteresowanych tematem.

Udział z własnej decyzji, bez przymusu i nacisku. Osoba powinna móc zrezygnować przed wysłaniem formularza. Późniejsze usunięcie konkretnej odpowiedzi zależy od zasad projektu i możliwości jej odnalezienia.

Powtórny zapis odpowiedzi, który zgodnie z przyjętymi zasadami nie powinien być liczony jako kolejny niezależny udział. Ocena wymaga jasnych kryteriów, ponieważ identyczne odpowiedzi mogą pochodzić od różnych osób.

Statystyczny związek między zmiennymi opisujący sposób ich wspólnego zmieniania się. Odpowiedni współczynnik zależy od rodzaju danych. Korelacja sama w sobie nie dowodzi, że jedno zjawisko jest przyczyną drugiego.

Uporządkowany zestaw pytań, wariantów odpowiedzi i instrukcji. Jest narzędziem służącym do zbierania informacji. Treść, sposób sformułowania i kolejność pytań mogą wpływać na odpowiedzi.

Liczba osób, odpowiedzi lub obserwacji uwzględnionych w zestawieniu. W tabelach często oznacza się ją literą n lub N. Autor powinien wyjaśnić, co jest liczone i której części materiału dotyczy liczba.

Miara niepewności oszacowania opartego na próbie losowej, określana dla przyjętego poziomu ufności i schematu doboru. Nie obejmuje wszystkich błędów, takich jak wadliwe pytania czy systematyczny brak odpowiedzi.

Wartość środkowa w uporządkowanym zbiorze liczb. Przy nieparzystej liczbie obserwacji jest to środkowa wartość, a przy parzystej zwykle średnia dwóch środkowych wartości. Mediana jest mniej wrażliwa na wartości skrajne niż średnia arytmetyczna.

Część kwestionariusza opisująca cechy uczestników potrzebne do przedstawienia i porównania odpowiedzi. Może obejmować wiek, region albo deklarowaną przynależność wyznaniową. Zakres pytań powinien wynikać z celu ankiety.

Opis powstania materiału towarzyszący konkretnej publikacji. Wyjaśnia cel ankiety, adresatów, terminy, sposób dotarcia do uczestników, liczebności, zasady opracowania i ograniczenia wyników.

Część określonej całości wyrażona w procentach. Oblicza się go, dzieląc liczbę wskazań lub osób przez przyjętą podstawę i mnożąc wynik przez 100. Bez znajomości podstawy procent może być mylący.

Próbne sprawdzenie treści pytań i działania formularza przed udostępnieniem ankiety. Pomaga wykryć niejasny język, brakujące warianty, problemy z kolejnością i usterki techniczne.

Liczba osób lub wskazań, względem której obliczane są procenty. Może oznaczać wszystkich uczestników, osoby odpowiadające na konkretne pytanie lub wszystkie zaznaczone warianty.

Dokładnie określona zbiorowość, której dotyczy cel ankiety lub analizy. Może obejmować pełnoletnich mieszkańców kraju albo członków konkretnej wspólnoty. Nie jest tym samym co grupa osób, które odpowiedziały.

Zasady ograniczające dostęp do informacji i ich ujawnianie. Dane mogą być poufne także wtedy, gdy upoważniony organizator zna tożsamość uczestnika. Poufność i anonimowość mają różne znaczenia.

Część populacji wybrana do udziału lub taka, od której zebrano informacje. Znaczenie wyników zależy od sposobu doboru i udziału oraz jakości odpowiedzi. Sama wielkość próby nie rozstrzyga o reprezentatywności.

Jednostka opisująca różnicę między wartościami wyrażonymi w procentach. Trzeba ją odróżnić od procentowej zmiany względem wartości początkowej.

Pytanie decydujące, które kolejne pytania dotyczą uczestnika. Pozwala unikać pytań niepasujących do jego sytuacji. Warunki przejścia powinny być logiczne i sprawdzone przed publikacją.

Pytanie pozwalające odpowiedzieć własnymi słowami. Może ujawnić doświadczenia nieuwzględnione w gotowych wariantach, ale wymaga osobnego opracowania i ostrożności przy publikacji wypowiedzi.

Pytanie, którego język lub konstrukcja podpowiada oczekiwaną odpowiedź albo z góry zakłada ocenę zjawiska. Może zniekształcać odpowiedzi i utrudniać interpretację.

Pytanie z przygotowanymi wariantami odpowiedzi. Ułatwia zestawianie wyników, ale wymaga jasnej instrukcji i odpowiedniego zakresu wariantów. „Nie wiem” oraz „Nie dotyczy” mogą mieć różne znaczenia.

Właściwość materiału pozwalająca, przy uzasadnionych założeniach i odpowiednim sposobie wnioskowania, odnosić wyniki do określonej populacji. Duża liczba odpowiedzi ani zróżnicowanie uczestników nie zapewniają jej automatycznie.

Osoba udzielająca odpowiedzi na pytania kwestionariusza. Można ją również nazwać uczestnikiem ankiety. Sam udział nie oznacza oficjalnego reprezentowania swojej wspólnoty ani wypowiadania się w jej imieniu.

Uporządkowany zestaw kategorii określający natężenie postawy, ocenę lub częstotliwość. Kategorie powinny być zrozumiałe. Odległości między kolejnymi odpowiedziami nie muszą być jednakowe.

Zbieranie informacji o opiniach, postawach lub deklaracjach określonej zbiorowości. Może wykorzystywać kwestionariusz i różne techniki kontaktu. Nazwa sondaż nie przesądza o reprezentatywności.

Suma wartości liczbowych podzielona przez liczbę obserwacji. Jest miarą opisującą dane, lecz może silnie zmieniać się pod wpływem skrajnych wyników. Jej stosowanie wymaga odpowiedniego rodzaju danych.

Możliwość zaznaczenia kilku wariantów w jednym pytaniu. Osoba może zostać uwzględniona przy kilku odpowiedziach, więc suma procentów liczonych względem osób może przekroczyć 100%.

Formułowanie ocen na podstawie informacji i jawnych założeń. Trzeba odróżnić opis odpowiedzi uczestników od uogólniania na szerszą zbiorowość oraz od wyjaśniania przyczyn zjawiska.

Cecha, której wartości mogą różnić się między osobami lub obserwacjami. Może być liczbą albo kategorią. Sposób zdefiniowania i pomiaru wpływa na możliwe porównania.